چنين نمود فرزند ديوانه متولَّد مىشود ، مگر نمىبينى اكثر اوقاتى كه صرع بر مجانين عارض مىشود اوّل و وسط و آخر ماه مىباشد . و نيز فرمودند : كسى كه ازدواج كرده و قمر در عقرب باشد خوبى نخواهد ديد و همچنين فرمودند : كسى كه در آخر ماه و وقت محاق ازدواج كند بايد تسليم سقط شدن فرزند باشد . حديث ( 5 ) محمّد بن ابراهيم ابو العبّاس الطالقانى رحمة الله عليه مىگويد : از ابو سعيد الحسن بن على العدوى از يوسف بن يحيى اصفهانى از ابو يعقوب ، از ابو على اسماعيل بن حاتم نقل كرده كه وى گفت : ابو جعفر احمد بن صالح بن سعيد مكَّى از عمر بن حفص ، از اسحاق بن نجيح ، از حصين از مجاهد ، از ابو سعيد خدرى نقل كرده كه وى گفت : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به على بن ابى طالب عليه السّلام وصيّت نموده و فرمودند : اى على ، وقتى عروس داخل اطاقت شد وقتى كه مىنشينند كفشهايش را در بياور و پاهايش را بشوى و آب جمع شده را از درب خانه ات تا دورترين موضع خانه ات كه حدّ آن است بريز و وقتى چنين نمودى خداوند هفتاد نوع فقر را از خانه ات دور و هفتاد نوع بركت به جاى آن داخل منزلت نموده و هفتاد رحمت بر تو نازل كرده كه بالاى سر عروس قرار مىگيرند و از آن جا به هر گوشه اى از خانه ات توزيع شده و تا مادامى كه اين رحمتها و بركاتشان در اين خانه مىباشند عروس از جنون و جذام و برص در امان است . سپس پيامبر اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : اى على در هفته اوّل ازدواج عروس را از تناول شيرها و سركه و خربزه و سيب ترش بازدار . على عليه السّلام عرضه داشت : يا رسول الله براى چه او را از تناول اين چهار تا بازدارم ؟ حضرت فرمودند : در اثر تناول اين چهار تا رحم عقيم شده و از پرورش و نشو و نما نمودن فرزند در آن سرد مىشود و يك حصير و بوريا كه در گوشه اى از خانه افتاده باشد بهتر است از زنى كه عقيم بوده و نازا است . على عليه السّلام عرضه داشت : يا رسول الله ، چطور سركه را از او منع نمايم ؟ حضرت فرمودند : زيرا زنى كه سركه خورده اگر حيض شود هرگز به طور كلَّى پاك نمىشود و خربزه نيز خون حيض را در شكم زن زياد نموده و كار ولادت را دشوار مىسازد چنانچه سيب ترش حيض را بند آورده و مورث مرض و بيمارى مىشود .